Przezroczysty.png

Chirurgia ręki

Artroskopia łokcia


Artroskopię stawu łokciowego wykonuje się w celach diagnostycznych lub usunięcia patologii stawu np. usunięcie ciał wolnych ze stawu, usunięcie przerośniętej błony maziowej lub usunięcie wyrośli kostnych i innych tkanek blokujących płynny ruch. Zabieg przeprowadza się najczęściej w znieczuleniu splotowym (znieczulona tylko operowana kończyna). Rodzaj znieczulenia jest omawiany przez anestezjologa przed operacją. Na czas operacji zamyka się dopływ krwi do kończyny poprzez założenie na ramię specjalnej opaski uciskowej podobnej do mankietu mierzącego ciśnienie krwi. Staw wypełniany jest płynem. Zabieg wykonywany jest przez kilkumilimetrowe nacięcia, a wszystkie działania obserwowane są na monitorze. Na rany pooperacyjne zakłada się pojedyncze szwy, a następnie opatrunek. Po zabiegu pacjent porusza się samodzielnie. Rękę umieszcza się na temblaku. Następnego dnia lub w określonych przypadkach w dniu operacji pacjent może być wypisany do domu. Stosowane szwy zwykle są wchłanialne i nie wymagają późniejszego usuwania. W dniu wypisu pacjent otrzymuje instruktaż do procesu rehabilitacji.




Operacje zespołu cięśni nadgarstka


Zespół cieśni kanału nadgarstka to zespół nerwobólów w części ręki zaopatrywanej przez nerw pośrodkowy. Zgłaszane dolegliwości obejmują uczucie drętwienia, mrowienia i parestezji występujących głównie w obrębie palców II i III. W początkowym etapie choroby pojawiają się drętwienia i zaburzenia czucia występujące głównie w nocy. Z biegiem czasu dolegliwości się utrwalają i nasilają. W celu usunięcia przyczyny dolegliwości należy wykonać zabieg polegający uwolnienia kanału nadgarstka. Kanał nadgarstka znajduje się po stronie dłoniowej nadgarstka, z trzech stron otoczony jest kośćmi nadgarstka i od góry przez więzadło poprzeczne dłoniowe. Jest strukturą, przez którą przechodzą nerwy, naczynia krwionośne oraz ścięgna. W zespole cieśni nadgarstka dochodzi do sytuacji, gdy wszystkie struktury przestają się mieścić w kanale i powodują przygniecenie nerwu pośrodkowego do więzadła poprzecznego dłoniowego. Uciśnięty nerw pośrodkowy jest odpowiedzialny jest za dolegliwości bólowe i parestezje. Długotrwały ucisk na nerw pośrodkowy powoduje jego niszczenie i nasilanie dolegliwości. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Zniesione jest czucie bólu w miejscu, gdzie odbywa się operacja. Zabieg możemy wykonać metodą klasyczną lub laparoskopowo. W zależności od metody wykonuje się odpowiednie cięcie po stronie dłoniowej nadgarstka. Następnie odnajduje więzadło poprzeczne i przecina je, powodując uwolnienie uciśniętego nerwu pośrodkowego. Przed wyjściem do domu pacjent zostanie poinformowany o zalecanym sposobie rehabilitacji.




Osocze bogatopłytkowe


Zastosowanie osocza bogatopłytkowego w ortopedii i medycynie sportowej jest bardzo szerokie. W schorzeniach takich jak: ​​- Łokieć tenisisty lub golfisty ​​- Kolano skoczka lub biegacza ​​- Zapalenie ścięgna Achillesa - Ostrogi piętowe ​​- Uszkodzenia chrząstki stawowej - Uszkodzenia pierścienia (stożka) rotatorów barku - Zapalenie ścięgien, mięśni i kaletek. Płytko krwi są naturalnie występującym składnikiem krwi i wraz z uwalnianymi komórkowymi czynnikami wzrostu odgrywają ważną rolę w procesie gojenia i regeneracji. Stymulują migrację komórek do miejsca uszkodzenia, ich namnażanie, różnicowanie oraz dodatkowo proliferację naczyń krwionośnych. Osocze bogatopłytkowe (PRP – Platelet Rich Plasma) jest koncentratem o małej objętości, zawierającym kilkukrotnie większą ilość płytek krwi, niż bazowa pacjenta. Właściwości PRP są zatem wykorzystywane w leczeniu urazów ortopedycznych jako biologiczna, skuteczna i bezpieczna terapia małoinwazyjna. Podczas terapii wykorzystujemy autologiczny materiał pacjenta, dzięki czemu unikamy ryzyka transmisji chorób wirusowych, czy reakcji alergicznych. ​​ ​​Zabieg podania osocza bogatopłytkowego jest zabiegiem wykonywanym amulatoryjnie (bez pobytu w szpitalu) w znieczuleniu miejscowym. ​​Zabieg składa się zasadniczo z trzech etapów. ​​W pierwszym etapie pobierana jest krew do specjalnego pojemnika. Następnie pobrana krew jest przetwarzana w specjalistycznym separatorze (maszyna do oddzielania płytek krwi od pozostałych składników krwi) komórek macierzystych od pozostałych składników krwi. W naszej Klinice zabiegi wykonujemy przy pomocy najnowocześniejszych komputerowych separatorów komórkowych. Proces separacji jest w pełni zamknięty, sterylny i bezpieczny. W ostatnim etapie zabiegu po oddzieleniu płytek krwi są one wstrzykiwane w kontuzjowane, uszkodzone lub bolesne miejsce. Często zabieg wykonywany jest pod kontrolą USG. ​​ ​​Rehabilitację pacjent rozpoczyna już następnego dnia po zabiegu operacyjnym. Program rehabilitacji dobierany jest odpowiednio do rodzaju schorzenia.